Je probeert al jaren af te vallen. Maar iedere keer als de knop weer omgaat en je de eerste kilo’s kwijtraakt, kom je dezelfde onmogelijke uitdagingen weer tegen. Collega’s die met koek en gebak komen, etentjes die de weegschaal weer omhoog laten schieten terwijl je zó je best deed om je in te houden, en iedere dag de angst dat je motivatie opraakt en je weer opgeeft. Maar je doel is nog zo ver weg, hoe hou je dit ooit vol?

Herken je dit?

Je hebt bijna alles al geprobeerd om af te vallen, maar je bent juist zwaarder dan ooit. Dan kom je weer iets tegen wat het proberen waard is, maar diep van binnen weet je al dat het niets gaat worden. Je overtuigt jezelf ervan dat als je maar sterk genoeg bent en je er hard genoeg voor inzet, dat het je ooit zal lukken. Maar de weegschaal is het daar niet mee eens.

Er hangen nog kleren in je kast van toen je slanker was. Toen was je al ontevreden over je lichaam, maar nu zou je er alles voor over hebben om dat gewicht weer te hebben en je favoriete broek te passen.

Steeds weer val je terug in een alles-of-niets-mentaliteit. Alles ‘perfect’ doen: 10.000 stappen, alleen maar gezonde dingen eten, alle verleidingen weerstaan; maar bij de eerste tegenslag val je weer terug. Dan stap je weer met angst op de weegschaal, “Hoe erg zal de schade vandaag zijn?”

Als je nu niet in actie komt

Zal dit ook nooit veranderen. Je blijft zwaarder en zwaarder worden, en je gewicht zal steeds harder omhoog gaan. Je hebt zo’n gewicht in je hoofd waar je nóóit boven wil komen; dat zal je moeten loslaten.

De kleren die je nu nog draagt, waarvan je al baalt dat het niet zo mooi zit als je zou willen, zijn straks je nieuwe “Ik zou er alles voor over hebben als ik dat weer zou passen”. Die favoriete broek van vroeger kun je beter wegdoen, want dat gaat niets meer worden.

Je afvalpogingen worden steeds extremer, en de terugval des te pijnlijker. Vasten, wekenlang alleen maar appels eten- alles om maar een paar kilo te verliezen. Maar het is slechts een kwestie van tijd voordat je weer keihard terugvalt. Vreten tot je er misselijk van wordt, en weer verdergaan zodra de misselijkheid gezakt is. Durf je nog op de weegschaal, denk je?

Laat het niet zover komen. Ik heb de oplossing voor je:

Groeien in Ongemak: Deel 1

Als er iets is wat ik heb geleerd in de tijd dat ik in therapie was voor een angststoornis en depressie, dan is het wel dat ik dat ongemak moet omarmen. De dingen opzoeken waar ik me ongemakkelijk bij voel en die me een gevoel van weerstand geven, en ze dan toch doen. Het is de enige manier om te groeien als persoon en om je grenzen te verleggen.